آه ای ماه من!

در غربت شبم چه خوش درخشیده ای

وقتی که دیده ای

ـ من بی ستاره ام!

حالا برای این همه درخشندگی...

در اوج بندگی...

من هدیه می کنم

دل را به عشق تو...

جان را به زندگی.