دانشمندی در حال آموختن دانش بدیگران چشم تنگی میکرد.وی را گفتند:خواهی مرد و دانش تو با تو در گور شود. گفت: این حال را بیش از آن دوست دارم که دانش را به نا اهل بسپارم...

از سخنان سرور اوصیاء ـ هر سخنی که از ذکر خدا خالی بود باطل است. و هر سکوتی که خالی از اندیشه بود خطا است و هر نگاهی که در آن اعتباری نبود نارواست...

نیز فرمود: خندانی که بگناه خویش اقرار دارد نیک تر از گریانی است که با تکیه به خداوند از خشم او نیندیشد...

انوشیروان هنکامی که سیر نگشته بود از غذا دست می کشید و می گفت: آنچه را که خوش داریم رها می کنیم تا گرفتار آنچه نا خوش می داریم نشویم...

حکیمی گفت: هر که را دیدم وی را نیک تر از خود پنداشتم چرا که حال خویش به یقین می دانم اما از او به شک اندرم...

حکیمی کسی را گفت: خواهی که بر مردمان بد پیروز شوی؟ کفت: بلی. گفت: پیروز نخواهی شد!!!  مگر آنکه بدتر از آن ها شوی...

فیثاغورث را کفتند: کدام کس از دشمنی مردم به سلامت ماند؟ گفت: آن کس که خیر و شر از او سر نزند. گفتند: چگونه؟ گفت: از آن رو که اگر خیر از او سر زند شروران با وی دشمنی کنند و اگر شر از او سر زند اخیار به دشمنی با او بر خیزند...

یکی از حکیمان گفت: بنده از آن گاه به خداوند نزدیکتر است که چیزی از او خواهد وآن گاه به خلق خدا نزدیکتر که از ایشان چیزی نخواهد...

بزرگی می گفت: اگر گناهان را بویی بودی کسی همنشینی دیگری نمی توانست شد..

از سخنان افلاطون: آن کس که هنگام خشنودی از تو ترا به آن زیبایی که در تو نیست مدح گوید هنگام خشم بر تو ترا به قبیحی که در تو نیست نکوهش خواهد کرد..